Merken kiezen massaal voor circulaire vezels, personeelsbehoefte groeit
De vraag naar gerecycled textiel is met 76 procent toegenomen doordat grote kledingmerken hun grondstofkeuzes heroverwegen. Deze verschuiving heeft directe gevolgen voor sorteer- en verwerkingscapaciteit in Nederland.
Als branchekenner zie ik een kantelpunt naderen. Waar we jarenlang recyclingcapaciteit opbouwden in afwachting van vraag, draait die verhouding nu om. Merken zoeken actief naar partners die kwaliteitsvezels kunnen leveren uit textielstromen.
De 76 procent groei komt niet uit de lucht vallen. Aankomende Europese wetgeving rond uitgebreide producentenverantwoordelijkheid en het verbod op vernietiging van onverkochte textiel dwingen merken tot actie. Wie nu nog geen circulaire toeleveringsketen heeft, loopt achter.
Voor sorteercentra betekent dit concreet: investeringen in technologie lonen eindelijk. Near-infrared scanners en AI-gedreven sorteersystemen die katoen van polyester kunnen scheiden worden essentieel. De vacatures in textielrecycling nemen toe, van sorteerders tot procesoperators.
De Nederlandse sector staat voor een capaciteitsuitdaging. Bestaande faciliteiten draaien al op 80-90 procent bezetting. Nieuwe installaties hebben echter een doorlooptijd van 18-24 maanden. Merken die nu contracten sluiten, verzekeren zich van toekomstige leveringen.
Wat ik in de praktijk zie: bedrijven die investeren in personeelsontwikkeling en duurzame partnerships, pakken het grootste marktaandeel. De consumentendruk op merken om duurzaam te ondernemen vertaalt zich nu eindelijk in concrete orders.
Wie nu capaciteit uitbreidt en kwalitatief personeel bindt, positioneert zich optimaal voor de komende groeigolf. De vraag is niet óf de markt groeit, maar wie er klaar voor is.
