Onderzoek toont aan dat consumentengedrag sorteerstrategieën bepaalt
Het Project Rewear-onderzoek bevestigt wat sorteerders al langer vermoeden: kleding belandt niet in de afvalstroom omdat het versleten is, maar omdat het uit de mode is. Deze inzichten vragen om nieuwe strategieën in de textielrecyclingketen.
Wie dagelijks met textielstromen werkt, herkent het patroon direct. Op de sorteervloer zien we massaal kledingstukken van acceptabele kwaliteit die simpelweg niet meer gedragen worden. Het Project Rewear-onderzoek onderbouwt nu wat sorteermedewerkers praktisch ervaren.
Deze bevinding heeft directe gevolgen voor sorteerbeslissingen en verwerkingsroutes. Als textiel niet om kwaliteitsredenen wordt afgedankt, verschuift de focus van ‘herstel en reparatie’ naar ‘snelle herbestemming en remarketing’. Dat vraagt om andere competenties bij sorteerders en andere afzetkanalen.
Voor uitzendbureaus die personeel leveren aan sorteercentra betekent dit: medewerkers moeten niet alleen materiaalkennis hebben, maar ook trends kunnen herkennen. Welke items zijn nog verkoopbaar? Welke stijlen zijn gedateerd maar geschikt voor export? Die beoordeling wordt cruciaal.
De circulaire economie en aankomende EPR-regelgeving maken deze sorteervraagstukken urgent. Producenten gaan verantwoordelijk worden voor hun textielstromen, wat druk zet op efficiënte verwerking.
Voor recruitmentbureaus in deze sector: de vraag naar geschoold sorteerpersoneel stijgt. Medewerkers die modekennis combineren met materiaalexpertise worden schaars. Branchevereniging Modint signaleert deze krapte al langer.
Sorteercentra moeten hun personeelsprofielen aanscherpen. Wie nu investeert in training op trendherkenning, loopt straks voorop in de keten.
