Grote merken moeten vanaf 19 juli 2026 overschotten doorverkopen of recyclen
Sinds 19 juli 2026 mogen grote modebedrijven in de EU geen onverkochte kleding, schoenen en accessoires meer vernietigen. De maatregel, onderdeel van de Ecodesign for Sustainable Products Regulation (ESPR), dwingt merken naar hergebruik, doorverkoop en hoogwaardige recycling – met directe gevolgen voor de Nederlandse textielrecyclingsector.
De nieuwe regel geldt voor bedrijven met minimaal 250 werknemers en een omzet boven €50 miljoen. Vanaf 19 juli 2030 volgen ook middelgrote spelers; kleine ondernemingen blijven vooralsnog uitgezonderd.
Wat veel mensen niet weten: ook vernietiging *met het doel te recyclen* – zoals shredderen enkel voor vezelterugwinning – valt onder het verbod. Merken moeten eerst inzetten op doorverkoop via outlets, tweedehandsplatforms of donatie. Pas in laatste instantie mag textiel naar materiaalrecycling.
Voor Nederlandse sorteer- en recyclingbedrijven betekent dit een structurele vraagstijging. Meer onverkochte, vaak bijna-nieuwe kleding moet worden gesorteerd en verwerkt. Geautomatiseerde sorteertechnologie – NIR-scanners, robotica, AI-beeldherkenning – wordt essentieel om deze stromen efficiënt te scheiden naar hergebruik of vezel-naar-vezel recycling.
Daarnaast komen er transparantie-eisen: bedrijven moeten openbaar maken hoeveel onverkochte producten ze hebben en wat ermee gebeurt. De eerste gestandaardiseerde rapportages worden verwacht vanaf februari 2027. Dat creëert een nieuwe datastroom voor ketenanalyse en benchmarking.
De koppeling met de Nederlandse UPV-textiel en gescheiden inzameling is evident. Merken kunnen hun verantwoordelijkheid voor inzameling en recycling nu direct koppelen aan het circulair houden van onverkochte voorraad.
De ban markeert een keerpunt: van lineair afvoeren naar verplichte circulariteit. Nederlandse spelers met sterke sorteer- en data-infrastructuur kunnen zich profileren als Europese hub voor transparante textielverwerking.
