Nieuwe eu-eisen verplichten merken tot traceerbaarheid vanaf 2026
De Europese Unie maakt digitale productpaspoorten (DPP) verplicht voor textiel vanaf 2026. Dat betekent dat elk kledingstuk digitale informatie moet bevatten over vezelsamenstelling, herkomst en recyclingroutes – met verstrekkende gevolgen voor sorteerders en recyclers.
De maatregel is onderdeel van de Ecodesign for Sustainable Products Regulation en moet de textielketen transparant en circulair maken. Voor wie in de recyclingsector werkt, betekent dit een fundamentele verschuiving.
Elk product krijgt een QR-code of NFC-tag waarin gegevens over materiaalsamenstelling, gebruikte chemicaliën en reparatiemogelijkheden staan. Sorteerinstallaties kunnen deze data uitlezen om direct te bepalen welke recyclingroute geschikt is. Mengsels van katoen en polyester worden zo sneller herkend, elastaan-aandelen worden zichtbaar.
De eerste pilots lopen al. Grote sorteerders in Nederland testen vision-systemen die DPP-codes scannen tijdens het sorteerproces. De verwachting is dat dit de sorteerkwaliteit met 30-40% verbetert, omdat handmatige foutmarges verdwijnen.
Toch blijft er een grote uitdaging: het midden- en kleinbedrijf. Vooral importeurs van kleinere partijen textiel worstelen met de vraag hoe ze hun leveranciers uit Azië aan deze eisen laten voldoen. De RVO en brancheverenigingen werken aan toolkits en ondersteuningsprogramma’s.
Voor uitzendwerk in textielrecycling ontstaan nieuwe functies: data-operators die DPP-informatie beheren, kwaliteitscontroleurs die scans verifiëren, en IT-specialisten die koppelingen tussen sorteerlijnen en databases onderhouden.
Wie nu investeert in kennis over DPP-systemen en traceerbaarheidstechnologie, bouwt een strategisch voordeel op. De vraag naar personeel met digitale vaardigheden in textielrecycling gaat de komende twee jaar fors stijgen.
