Due diligence-eisen stapelen zich op: wat betekent dit voor uw keten?
Terwijl Nederland €135 miljoen investeert in circulaire textielinfrastructuur, verschuift de Europese focus naar transparantie in de recyclingketen. Franse wetgeving toont al aan waar het naartoe gaat: strikte contractcontroles en attesten voor textielafvalstromen.
De textielrecyclingsector zit middenin een transitie die verder gaat dan technologie. Naast investeringen in innovatieve sorteerfabrieken zien we een Europese trend richting ketenverantwoordelijkheid.
In Frankrijk is sinds 1 januari 2025 de gescheiden inzameling van textielafval verplicht onder het 6/8-stromenbeleid. Bedrijven moeten contracten en verwerkingsattesten kunnen tonen – geen vrijblijvende administratie meer. Deze aanpak past in de bredere EU-strategie voor producentenverantwoordelijkheid (UPV) en digitale productpaspoorten, die vanaf 2027 gefaseerd worden ingevoerd.
Voor Nederlandse sorteerbedrijven en uitzendbureaus die in deze keten opereren, betekent dit: hogere compliance-eisen, maar ook kansen. Concurrerende textiel-naar-textiel recycling vraagt om betrouwbare documentatie van grondstoffen en verwerkingsprocessen.
De praktijk toont dat bedrijven die nu al investeren in traceerbaarheid – denk aan geautomatiseerde sorteerregistratie en digitale afvalstromen – voorlopen op toekomstige verplichtingen. Duitse en Franse collega’s kampen inmiddels met hogere kosten voor afvalafvoer en audits, maar zien ook meetbare CO2-reducties tot 28% door geoptimaliseerde processen.
Het Nederlandse voordeel? Met de recente kapitaalinjectie kunnen we infrastructuur en administratieve systemen gelijktijdig opbouwen. Dat vraagt wel om personeel dat zowel technisch als digitaal vaardig is.
De boodschap is helder: transparantie wordt geen nice-to-have maar een licentie om te opereren. Bedrijven die nu starten met ketenregistratie en personeelstraining, voorkomen achterstand wanneer EU-wetgeving definitief wordt.
