100.000 ton verwerking per jaar zet nederlandse sector onder druk
ABB en het Noorse Syre kondigen de bouw aan van ’s werelds eerste industriële textielrecyclingfabriek in Vietnam, met een capaciteit van 100.000 ton per jaar. De fabriek, operationeel in 2028, markeert een keerpunt in de mondiale textielrecyclingrace – met directe gevolgen voor Nederlandse verwerkers.
De faciliteit in provincie Binh Duong nabij Ho Chi Minhstad gaat jaarlijks circa 500 miljoen kledingstukken verwerken tot nieuwe vezels. ABB levert AI-gedreven sorteertechnologie met hyperspectrale imaging, terwijl Syre’s chemische proces polyester en katoen tot monomeren reduceert – zonder kwaliteitsverlies.
Voor de Nederlandse sector is dit vooral een wake-upcall. Vietnam kan tegen €0,50 per kilo verwerken, waar Nederlandse bedrijven als FiberSort en Valens tegen €1,20 opereren. Die kostendifferentie dreigt marktaandeel weg te trekken, juist nu de EU 25% gerecycled textiel eist tegen 2030.
De timing is niet toevallig. Het EU-verbod op textielafval-export naar niet-OESO-landen (effectief 2026) dwingt keuzes af: lokaal verwerken of uitwijken naar erkende hubs als Vietnam. Nederlandse verwerkers krijgen daar concurrentie van te verduren, maar ook kansen. VHTO noemt het project een “benchmark voor EU-ambities” – en dat betekent druk om sneller te innoveren.
ABB’s sorteertechnologie – vergelijkbaar met wat Nederlandse bedrijven ontwikkelen – kan straks als export naar Europa komen. Dat biedt kansen voor kennisuitwisseling, maar ook technologische concurrentie. Nederlandse projecten als Brightloop in Rotterdam (chemische recycling, start 2027) moeten nu tempo maken om relevant te blijven.
De $200 miljoen investering in Vietnam levert vanaf 2028 jaarlijks 60.000 ton gerecyclede polyestervezels op, deels voor Europese markten. Dat zet prijzen onder druk: gerecyclede polyester daalde in 2025 al 15% volgens ICIS. Voor Nederlandse verwerkers betekent dit: efficiënter worden of specialiseren in nichevezels.
Vietnam positioneert zich als globale recyclinghub, gedreven door schaalvoordelen die Europa niet kan matchen. Nederlandse bedrijven moeten nu kiezen: investeren in automatisering en specialisatie, of afglijden naar toeleverancier van gesorteerd afval.
